in

Alisa’s man draagt oude hond 17 kilometer lang op zijn schouders naar Poolse grens

Toen haar bejaarde Duitse herder tijdens de vlucht uit Oekraïne niet meer verder kon, aarzelden Alisa en haar echtgenoot geen moment.

Hij werd op de schouder getild en zo liepen ze met hem maar liefst 17 km tot aan de grens. Op sociale media prijzen mensen het koppel voor hun kracht en mededogen.

In de Britse krant ‘The Guardian’ doet de Oekraïense vrouw haar aangrijpend relaas van de vlucht uit haar geliefde vaderland.

Op 23 februari verloor ze onverwachts haar vader, en de volgende dag viel Rusland Oekraïne binnen.

Veel mensen verlieten Kiev, maar Alisa en haar man stelden op dat moment alles in het werk om haar vader te begraven. Maar dat is vooralsnog niet gelukt, zijn lichaam ligt nog steeds in het mortuarium.

Alisa en haar gezin moesten op de vlucht slaan. Ze is een programmeur en werkt voor een Duits bedrijf dat haar heeft geholpen om het land te ontvluchten.

Ze vertrok in allerijl met acht andere familieleden en twee honden in een Peugeot 307. In de kleine wagen zaten dus Alisa en haar zus en hun beide echtgenoten, haar moeder en vier kinderen.

Lees ook  Extreme coronamaatregelen: “Wat ons deze winter te wachten staat, zal niet leuk worden”

Het was zeer krap in de wagen en snel vooruit ging het niet. “We reden 16 uur aan een stuk naar een dorp op ongeveer 140 km van Kiev…

We besloten het dorp later op de ochtend al te verlaten omdat het er te gevaarlijk was, zelfs daar”, vertelt Alisa.

Monsterfile
Inmiddels was aan de grens met Polen een lange file ontstaan. De eerste drie tot vijf dagen zouden ze in de auto moeten blijven en de grens niet kunnen oversteken. De familie besliste om de resterende 17 km te voet af te leggen bij vriestemperaturen.

De bejaarde Duitse herder Pulya, die 12 en een half jaar oud is, worstelde om te stappen en viel geregeld waarna hij niet meer kon opstaan.

Alisa hield auto’s tegen en vroeg mensen om hulp, maar die weigerden en zeiden haar dat ze de honden moest achterlaten.

“Maar onze honden maken deel uit van ons gezin. Mijn hond heeft alle gelukkige en droevige momenten met ons meegemaakt.

Lees ook  België moet alle coronamaatregelen binnen 30 dagen opheffen, oordeelt rechtbank

En de hond van mijn moeder, Kolt, is het enige dat ze nog heeft van haar vorige leven.” De viervoeters achterlaten, was dus helemaal geen optie voor Alisa.

Dus droeg haar man de hond naar de grens. Daar kwamen ze veilig en wel aan, maar moesten de vrouwen ook afscheid nemen van hun mannen, en dat was verschrikkelijk.

“Ik ben veel kwijt. Ik heb mijn vader verloren en ik moest mijn man achterlaten bij de grens. Mijn hart is gebroken omdat ik nog nooit zonder hem ben geweest.

Hij is een deel van mij. Hij is mijn beste vriend, assistent, adviseur. Onze grenzeloze liefde geeft me nu kracht.”

Alisa weet nog niet of ze zal blijven in Polen of doorreizen naar Duitsland zoals haar collega’s. Maar als het kan, wil ze niets liever dan teruggaan naar haar vaderland.

Daar zit haar man en ligt haar hart, en haar overleden vader. “Wanneer ik kan terugkeren naar Oekraïne, zal mijn vader de best mogelijke begrafenis krijgen.”

Kinderziekenhuis Marioepol vernield door luchtaanval, “kinderen onder het puin”

18-jarige zoon steekt vader neer, vader ligt in ziekenhuis